Η κρίση Ηγεσίας της Ασίας

Επιμέλεια: Φρουζάκης Θεοχάρης (frouzakis@moneyworld.gr)

Πηγή Δεδομένων: Bloomberg

 

 

 

 

 

Η κρίση Ηγεσίας της Ασίας

Η ημέρα που οι Ασιάτες ηγέτες φοβούνταν είναι εδώ: Η εποχή της γρήγορης ανάπτυξης τελείωσε.

Μπορεί να πήρε πέντε χρόνια, όμως το νέφος από αυτό που οι Ασιάτες αποκαλούν "Lehman Shock" έχει αρχίσει τελικά να χτυπά το ΑΕΠ και το βιοτικό επίπεδο. Αυτοί οι κίνδυνοι είναι το βασικό θέμα συνομιλιών στο Μπαλί, όπου οι Ασιατικές χώρες του Ειρηνικού συνεδριάζουν στα πλαίσια της οικονομικής συνεργασίας και σκέπτονται τι να κάνουν σχετικά με ένα κόσμο όπου οι κίνδυνοι ωθούν τις οικονομίες συνεχώς χαμηλότερα. 

Παρ' ολ' αυτά, η ασταθής παγκόσμια κατάσταση δεν είναι το κυριότερο πρόβλημα της Ασίας. Το πρόβλημα είναι η έλλειψη ηγεσίας σε μία περιοχή που χρειάζεται απεγνωσμένα μία έντονη και οραματική λύση σε μία γρήγορα αναπτυσσόμενη λίστα προκλήσεων.

Η Ασία απέτυχε να χρησιμοποιήσει την ανάπτυξη 5%, 7% ή ακόμα και 10% ώστε να επαναρυθμίσει τις οικονομίες της μακριά από την υπερεξάρτηση από τις εξαγωγές, προς την εγχώρια ζήτηση. Μετά την κατάρρευση της Ασίας το 1997, οι ρυθμιστικές αρχές σκλήρυναν τα χρηματοοικονομικά συστήματα, δημιουργώντας ένα διαφανές και διεθνές επιχειρηματικό περιβάλλον. Στη συνέχεια, κατά τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης, οι προσπάθειες επαναρύθμισης έμειναν στο ράφι. Μέχρι πρόσφατα, οι Ασιάτες ηγέτες είχαν αποσυνδεθεί από την Δύση, καθώς η ύφεση στις ΗΠΑ και την Ευρώπη δεν κατάφερε να πλήξει την τοπική ανάπτυξη.

Πλησιάζει καταιγίδα

Το κόστος αυτού του εφησυχασμού πλέον αυξάνεται. Η Αναπτυξιακή Τράπεζα της Ασίας αναμένει η ανάπτυξη του 2013 να είναι η μικρότερη των τελευταίων τεσσάρων ετών, στην καλύτερη περίπτωση. Καθώς η εξαγωγική μηχανή της Ασίας επιβραδύνεται και οι αγορές ετοιμάζονται για τη λήξη της στήριξης από την Federal Reserve, οι κυβερνήσεις πρέπει να αντιδράσουν εύστροφα και δημιουργικά ώστε να προστατέψουν την ανάπτυξη. Πρέπει επίσης να ετοιμαστούν για την επόμενη χρηματοοικονομική καταιγίδα (μία πιθανή παύση πληρωμών από τις ΗΠΑ?). Περνώντας γρήγορα από μία έκθεση σχετικά με τους ηγέτες της Ασίας θα συνειδητοποιήσουμε ότι αναμένονται ζοφερές αλλαγές στην περιοχή.

Ινδονησία: Παρά την επιτυχία του να φέρει σταθερότητα σε μία χώρα που πριν από 15 χρόνια έμοιαζε να προορίζεται για μία αποτυχημένη πολιτειακή κατάσταση, ο πρόεδρος Susilo Bambang Yudhoyono φαίνεται να έχει ξοδέψει τις δυνάμεις του. Η ομάδα του πρέπει να αντιδράσει βίαια ώστε να συντρίψει ένα έλλειμμα στις τρέχουσες συναλλαγές το οποίο διώχνει επενδυτές και έχει οδηγήσει την ρουπία 14% κάτω αυτό τον χρόνο. Ο Yudhoyono πρέπει να εντατικοποιήσει τις πολιτικές ενάντια στην κατάρρευση, να επιταχύνει τα προγραμματικά σχέδια υποδομών και να περιορίσει το εθνικιστικό ρεύμα που διαπερνά τον τομέα των φυσικών πόρων. Πιο σημαντικό, πρέπει να θεσμοθετηθεί η μεταρρύθμιση μείωσης της φτώχειας πριν τις εκλογές του επόμενου έτους, κάτι το οποίο θα περιορίσει την αμφισβήτηση στο πρόσωπό του.

Ινδία: Υπήρξε μία δόση ειρωνείας όταν ο πρωθυπουργός της Ινδίας Manmohan Singh επισκέφτηκε τον Λευκό Οίκο την προηγούμενη εβδομάδα καθώς η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει αναστείλει τις δραστηριότητες κάποιων ομοσπονδιακών υπηρεσιών. Το ίδιο είχε συμβεί στο άμεσο παρελθόν και στην Ινδία. Η ομάδα του αντιμετωπίζει την πιθανότητα μίας καθολικής κρίσης χρέους και την προοπτική η Ινδία να αποτελεί την πρώτη BRIC χώρα που θα υποβαθμιστεί σε junk. 

Μαλαισία: Οι ελπίδες ότι ο πρωθυπουργός Najib Razak θα καταργήσει πολιτικές 42 ετών που βασίζονταν σε ιδεολογίες φυλετικών διαχωρισμών υπέρ των ιθαγενών Μαλαισιανών και των μουσουλμάνων ξένων επενδυτών δεν ευσταθούσαν. Αντίθετα, ο Najib δεν τα έχει καταφέρει στην οικονομική πολιτική φυλετικού διαχωρισμού. Οι οίκοι αξιολόγησης προειδοποιούν την χώρα για το αυξανόμενο χρέος της, τις γενναιόδωρες επιδοτήσεις της και την έλλειψη επίτευξης του προϋπολογισμού.

Ταϊλάνδη: Η πρωθυπουργός Yingluck Shinawatra επίσης αποτυγχάνει στις δοκιμασίες των επιδοτήσεων, αναδεικνύοντας την έλλειψη πολιτικής βούλησης να αντιταχθεί στους καλλιεργητές ρυζιού και καουτσούκ. Ήταν έξαλλη με συνταγματικές μικροαλλαγές που χρειάζονταν ώστε να εφαρμοστεί ένα σχέδιο ύψους $64 δις για τις υποδομές το οποίο θα υποστηρίξει την ανάπτυξη. Μετά από δύο χρόνια θητείας, η Yingluck πρέπει να εργαστεί σκληρότερα για να μειώσει τον προβληματισμό ότι αποτελεί απλά μία κράτηση θέσης για τον φυγά αδερφό της, πρώην πρωθυπουργό Thaksin Shinawatra.

Στη συνέχεια έχουμε τις μικρότερες, λιγότερο παγκοσμιοποιημένες χώρες. Οι ηγέτες του Βιετνάμ για παράδειγμα, έχουν κάνει πολύ μικρή πρόοδο στη μείωση του ρόλου των κρατικών επιχειρήσεων κάτι το οποία κρατά πίσω το άνοιγμα της οικονομίας που πολλοί αναζητούν. Οι πρόσφατες εκλογές στην Καμπότζη ανέδειξαν σε τόσο μεγάλο βαθμό απάτες που θα είναι δύσκολο για τον οραματιστή πρωθυπουργό Hun Sen να έχει τον χρόνο να εκσυγχρονίσει το χρηματοοικονομικό σύστημα της χώρας.

Ακόμα και οι φωτεινές πηγές της Ασίας αντιμετωπίζουν ελλείμματα ηγεσίας. Η νέα ηγετική ομάδα της Κίνας είναι αρκετά απορροφημένη με την εδραίωσή της, την αναδιάρθρωση της προβληματικής οικονομίας της και τον περιορισμό σε φρέσκες φούσκες χρέους. Στην Ιαπωνία, ο Shinzo Abe δεσμέυεται να απελευθερώσει την οικονομία σε σύγκρουση με το ίδιο του το κόμμα. Στη Νότιο Κορέα η Park Geun Hye αποδυναμώνει τα σχέδια για την κατασκευή μίας δημιουργικής οικονομίας λόγω των φόβων ότι θα αποξενώσει τους οξυγονοβόρους γίγαντες της χώρας. Στις Φιλιππίνες, ο Benigno Aquino τα έχει πάει καλά με την οικονομία όμως ακόμα δεν έχει κάνει κινήσεις που κοστίζουν στη χώρα του αρκετά επενδυτικά και τουριστικά δολάρια.

Η Ασία απέφυγε τα χειρότερα των πρόσφατων κρίσεων, όμως η τύχη της εξαντλείται. Αν οι ηγέτες της Ασίας δεν διατηρούν κάποιο σχέδιο σε λανθάνουσα κατάσταση που να το ενεργοποιήσουν όταν θα είναι η κατάλληλη στιγμή, τα επόμενα πέντε χρόνια της Ασίας θα ταραχώδη.