Εβδομαδιαία Έκθεση Αγορών - Σάββατο 13 Ιουλίου 2013

Επιμέλεια: Φρουζάκης Θεοχάρης (frouzakis@moneyworld.gr)

Σε μία αρκετά ενδιαφέρουσα περίοδο θα λέγαμε ότι βρίσκονται οι παγκόσμιες αγορές με οδηγούς τις ανά τον κόσμο Κεντρικές Τράπεζες οι οποίες βρίσκονται θα λέγαμε σε σημεία καμπής της νομισματικής τους πολιτικής. Οι εκτιμήσεις και οι προβλέψεις είναι σχεδόν αδύνατες σε τέτοιες καταστάσεις, όμως η μελέτη των παραγόντων που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι μία εργασία η οποία θα μας φέρει σε ετοιμότητα αν βρεθούμε απέναντι σε απότομες αλλαγές ή εξελίξεις. 

Στο παιχνίδι της νομισματικής πολιτικής είναι μέσα επιθετικά η Τράπεζα του Καναδά, η Τράπεζα της Ιαπωνίας, η RBA (Αυστραλία), και φυσικά οι δύο πρωτοστάτες FED και Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ο στόχος όλων των κεντρικών τραπεζών είναι να ακολουθήσουν μία χαλαρή έως και διευκολυντική νομισματική πολιτική ώστε να στηρίξουν η κάθε μία την οικονομία της μέσα σε ένα κλίμα ανταγωνιστικής υποτίμησης. Η πιο επιθετική από τις πιο πάνω τράπεζας στον τομέα της ανταγωνιστικής υποτίμησης είναι η Τράπεζα της Ιαπωνίας, ενώ σε Αγγλία, Αυστραλία και Καναδά παρατηρούμε προσπάθειες προσαρμογής της νομισματικής πολιτικής στα νέα δεδομένα, και σε δύο από αυτές υπό νέα διεύθυνση.

Το ενδιαφέρον όμως, όπως είναι φυσικό, επικεντρώνεται στην ΕΚΤ και στη FED. Οι δύο αυτές τράπεζες έχουν βρεθεί να διαχειρίζονται τα μεγαλύτερα προβλήματα, αλλά να έχουν φτάσει σε σημείο να έχουν τα δύο ισχυρότερα νομίσματα. Τόσο το ευρώ όσο και το δολάριο έχουν ενισχυθεί σημαντικά στον παγκόσμιο χάρτη με το ευρώ να κερδίζει 13.8% και το δολάριο 10.1% από την αρχή του 2012 έναντι των πιο σημαντικών νομισμάτων (CAD, JPY, AUD και φυσικά μεταξύ τους). Και τα δύο νομίσματα κερδίζουν μία ετήσια απόδοση 8% κατά μέσο όρο από τον Ιανουάριο του 2012. Ένας παρατηρητής θα μπορούσε εύκολα να καταλάβει ότι η FED και η ΕΚΤ έχουν κάνει κάτι πάρα πολύ σωστά, η κάθε μία με το δικό της τρόπο. Αν το δούμε τεχνοκρατικά, τότε η απάντηση είναι “ΝΑΙ”, έχουν κάνει κάτι πολύ σωστά έναντι των υπολοίπων, τι γίνεται όμως τώρα;

Το πρώτο βασικό χαρακτηριστικό, είναι ότι οι δύο αυτές Τράπεζες, ήταν οι δύο πιο αποφασιστικές από όλες. Η δραστηριοποίησή τους από την πρώτη στιγμή της κρίσης τους έδωσε ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Από την μία, η FED ακολούθησε την πολιτική των χαμηλών επιτοκίων, αλλά και της ποσοτικής χαλάρωσης στοχεύοντας στην διατήρηση των θετικών ρυθμών ανάπτυξης και την μείωση της ανεργίας. Αυτό που θυσίασε ήταν οι πληθωριστικές πιέσεις και η αύξηση των ελλειμμάτων. Η ΕΚΤ από την μεριά της επιτέθηκε με την πολιτικής της στα ελλείμματα, τόσο των κρατικών προϋπολογισμών με επιβολή δημοσιονομικών προσαρμογών, όσο και σε κεφαλαιακή ενίσχυση των Τραπεζών. Ο στόχος ήταν η διατήρηση ενός άρτιου τραπεζικού συστήματος με παράλληλη μείωση των ελλειμμάτων έτσι ώστε το τραπεζικό σύστημα να χρηματοδοτήσει την νέα ανάπτυξη μετά τη λήξη της κρίσης. Αυτό που θυσίασε ήταν η αγορά εργασίας και η ανάπτυξη.

Τι είναι όμως αυτό που κάνει τα νομίσματα αυτά να ενισχύονται τόσο πολύ; Πως το ευρώ με μία τόσο χαμηλή ανάπτυξη και κίνδυνο ύφεσης και το δολάριο με τόσα πολλά νέα χρήματα να κυκλοφορούν αποτελούν τα δύο ισχυρότερα νομίσματα του κόσμου; Η ΕΚΤ με την πολιτική που ακολούθησε (μικρά ελλείμματα) αύξησε την αξία του Base Money (τα τυπωμένα χαρτονομίσματα και κέρματα) σε σχέση με το συνολικό Μ3 (το σύνολο της χρηματικής ποσότητας της οικονομίας). Από την άλλη, η FED κατάφερε να διατηρήσει την ανάπτυξη και να μειώσει την ανεργία, οπότε πλέον εξαγγέλλει την σταδιακή απόσυρση της χαλαρής νομισματικής πολιτικής. Οι εκτιμήσεις των επενδυτών για τις μελλοντικές κινήσεις της FED είναι αυτές που ενισχύουν το δολάριο. 

Τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό για εμάς και για την επενδυτική μας στρατηγική; Ένας επενδυτής της αγοράς συναλλάγματος επιλέγει να τοποθετείται υπέρ ενός ισχυρού νομίσματος έναντι ενός ανίσχυρου. Όσοι λοιπόν, επιλέγουν να τοποθετηθούν στην ισοτιμία EUR/USD τοποθετούνται υπέρ ενός ισχυρού νομίσματος και έναντι ενός άλλου ισχυρού νομίσματος. Αν δούμε ένα εβδομαδιαίο διάγραμμα της ισοτιμίας θα δούμε ότι με εξαίρεση κάποιες υπερβολές, η ισοτιμία κινείται παράλληλα χωρίς να διαμορφώνει σημαντικές μακροπρόθεσμες τάσεις.

Αυτό σημαίνει ότι ως επενδυτές θα έπρεπε να αναζητούμε γενικά θέσεις αγοράς σε ύπαρξη ανοδικών τάσεων υπέρ του ευρώ και του δολαρίου έναντι άλλων πιο αδύναμων νομισμάτων. Για να εντοπίσουμε πιο εύκολα αυτές τις ανοδικές τάσεις μπορούμε να ανατρέξουμε στους δείκτες αγορών του Money World ώστε να δούμε την ανοδική τάση που επικρατεί τόσο στον δείκτη του δολαρίου όσο και στον δείκτη του ευρώ.