Εβδομαδιαίο Σχόλιο Αγορών

Μία ήσυχη, αλλά ενδιαφέρουσα εβδομάδα έφτασε στο τέλος της η οποία βρήκε τις αγορές ρίσκου να έχουν ενισχυθεί όπως επίσης και η διάθεση για ανάληψη ρίσκου. Η εξέλιξη αυτή έχει πολλούς και σημαντικούς παράγοντες οι οποίοι οδήγησαν εδώ τους οποίους θα επιχειρήσουμε να εξετάσουμε στη συνέχεια.

Ανασκόπηση

Θα ξεκινήσουμε από τις μακροοικονομικές ανακοινώσεις. Αν δούμε το πρόγραμμα, οι πραγματικά σημαντικές ανακοινώσεις ήταν 4 για την εβδομάδα που μας πέρασε. Πάμε να τις δούμε μία προς μία. Την Τετάρτη παρακολουθήσαμε την Κίνα να ανακοινώνει, προς μεγάλη έκπληξη όλων, εμπορικό έλλειμμα ύψους 0.9$ δις έναντι πλεονάσματος 15.3$ δις. Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα θετική για τον απλό λόγο ότι ως βιομηχανική χώρα, μία κατακόρυφη αύξηση των εισαγωγών της, υπαγορεύει ότι η μελλοντική της παραγωγή θα είναι αυξημένη. Αυτός είναι και ο λόγος που οι αγορές αντέδρασαν θετικά σε αυτό το άκουσμα.

ΗΠΑ

Στη συνέχεια είχαμε τις τρεις ανακοινώσεις για την πραγματική οικονομία των ΗΠΑ την Πέμπτη. Αρχικά παρακολουθήσαμε τις αιτήσεις ανεργίας να σημειώνουν σημαντική μείωση από 388.000 τον προηγούμενο μήνα σε 346.000 αυτό το μήνα. Αντιθέτως, οι λιανικές πωλήσεις βρέθηκαν στο -0.4% από 1.0% τον προηγούμενο μήνα και ο δείκτης τιμών παραγωγού στο -0.6% από 0.7% τον προηγούμενο μήνα. Εδώ  βλέπουμε μία θετική ανακοίνωση σχετικά με την αγορά εργασίας και δύο άσχημες ανακοινώσεις σχετικά με την πραγματική οικονομία των ΗΠΑ. Στην περίπτωση των αιτήσεων ανεργίας, μπορεί μεν να ήταν μειωμένες στις 346.000, όμως είναι σε επίπεδο, όχι καλύτερο από αυτό των προηγούμενων μηνών. Οπότε μπορούμε να δούμε ότι η FED αποκτά ένα ακόμα κίνητρο να εντείνει την νομισματική χαλάρωση που ακολουθεί. Ο ίδιος είναι ο λόγος αντίδρασης των αγορών και για τις άλλες δύο ανακοινώσεις και ιδιαίτερα τον δείκτη τιμών παραγωγού καθώς είναι αρρικτα συνδεδεμένος με τον δείκτη τιμών καταλανωτή (πληθωρισμός).

Αυτό που βλέπουμε είναι ότι το δολάριο αποδυναμώθηκε κατά την προηγούμενη εβδομάδα καθώς οι ανακοινώσεις που είδαν των φως της δημοσιότητας δίνουν λόγο στην FED να συνεχίσει την νομισματική χαλάρωση. Αν δούμε την πορεία του δολαρίου με την βοήθεια του δείκτη δολαρίου που παρουσιάζουμε σε εβδομαδιαίο επίπεδο, θα δούμε ότι από τον Σεπτέμβριο του 2012 μέχρι σήμερα το δολάριο έχει κινηθεί ανοδικά. Αυτό συμβαίνει διότι οι μακροπρόθεσμες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για απόσυρση της νομισματικής χαλάρωσης μέχρι το πρώτο τρίμηνο του 2014, δηλαδή σε λιγότερο από ένα έτος από σήμερα. Όμως αν παρατηρήσουμε καλύτερα, θα δούμε ότι τον τελευταίο μήνα το δολάριο σταμάτησε την ανοδική του κίνηση και έχει βρεθεί σε μία στάσιμη κατάσταση χωρίς να παρουσιάζει ιδιαίτερη πρόοδο. Αυτό συμβαίνει διότι οι βραχυπρόθεσμες εκτιμήσεις, ίσως να μεταφέρουν προς το μέλλον την ημερομηνία λήξης της πολιτικής νομισματικής χαλάρωσης που ακολουθεί η FED.

Ένα αποτέλεσμα όσων περιγράφουμε στην προηγούμενη παράγραφο είναι ότι τις τελευταίες δύο εβδομάδες παρατηρούμε το δολάριο να συμπεριφέρεται κανονικά στις εξελίξεις του ρίσκου. Δηλαδή παρακολουθούμε το δολάριο να σημειώνει πτώση κατά την αύξηση της διάθεσης για ανάληψη ρίσκου και το αντίθετο κατά την αποποίηση του ρίσκου. Θα παρακολουθήσουμε πολύ στενά την κίνηση τόσο του δολαρίου όσο και την FED στους επόμενους δύο μήνες ώστε να μπορέσουμε να αποκρυπτογραφήσουμε μία πιθανή χρονική μεταφορά της λήξης της ποσοτικής χαλάρωσης μετά από το πρώτο τρίμηνο του 2014.

Ευρωζώνη

Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού τώρα, στην Ευρωζώνη, έχουμε κάποιες πολύ σημαντικές εξελίξεις να λαμβάνουν χώρα οι οποίες εκτιμώνται αρκετά λάθος από τους επενδυτές. Το κλίμα στο ευρώ είναι ιδιαίτερα αρνητικό λόγω των πρόσφατων εξελίξεων σχετικά με την Κύπρο. Όμως το παιχνίδι που παίζεται είναι πολύ διαφορετικό. Η οδηγία η οποία επιχειρείται να εφαρμοστεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση να συμμετέχουν οι καταθέτες των τραπεζών στην διαδικασία αναδιάρθρωσής τους, δημιουργεί μία πολύ μεγάλη ευκαιρία για το ευρώ η οποία θα μπορούσε να το εκτοξεύσει όσο όλοι θα προσπαθούν να εξηγήσουν το λόγο της ανόδου του.

Μία αντισυμβατική σκέψη...

Όλοι γνωρίζουμε ότι η ανάπτυξη των νομισματικών μεγεθών (Μ1, Μ2 και Μ3) είναι παράγωγη της διαδικασίας κατάθεσης, δανεισμού και επανακατάθεσης. Μέχρι στιγμής, η διαδικασία εξυγίανσης των Τραπεζών γινόταν μέσω της φορολογίας ή του επιπλέον δανεισμού. Με τον τρόπο αυτό δεν είχαμε κάποια επιρροή στα νομισματικά μεγέθη. Αν όμως οι καταθέτες αρχίσουν να έχουν συμμετοχή στην διαδικασία αναδιάρθρωσης των τραπεζών, τότε θα έχουμε ταυτόχρονη διαγραφή χρεών (προβλέψεις) με ταυτόχρονη διαγραφή καταθέσεων (κούρεμα ή bail in). Άρα μιλάμε για μείωση των νομισματικών μεγεθών.

Επίσης, η ισοτιμία μεταξύ δύο νομισμάτων, πέρα από το νόμο της προσφοράς και της ζήτησης αντανακλά και κάτι ακόμα. Την αναλογία μεταξύ των νομισμάτων αυτών. Όμως η αναλογία υπολογίζεται πάνω στο τρίτο παράγωγο νομισματικό μέγεθος, δηλαδή στο Μ3, το οποίο περιλαμβάνει ακόμα και τις εμπορικές συμβάσεις. Όταν λοιπόν έχουμε μία ισοτιμία (EUR/USD = 1.30000) τότε σημαίνει ότι Μ3(USD) / M3(EUR) = 1.3000. Αυτό διότι κάθε ευρώ αντιστοιχεί σε 1.3 δολάρια (αν αυτό δεν ίσχυε και η ισοτιμία παρουσίαζε fair value τότε η ίδια η αγορά θα έκλεινε το arbitrage αυτό. Αν τώρα με την λειτουργία των bail in μειώσουμε ή κρατήσουμε σταθερό το Μ3 του ευρώ ενώ το Μ3 του δολαρίου επεκτείνεται τότε ο λόγος Μ3(USD) / M3(EUR) θα αυξηθεί, άρα το κάθε ευρώ θα αντιστοιχίζεται σε περισσότερα δολάρια. Και επειδή θα εμφανιστεί ένα fair value, η ισοτιμία θα τρέξει ανοδικά να κλείσει το συγκεκριμένο arbitrage.

Τι λένε για αυτό οι “μεγάλοι”;

Την επιβεβαίωση της σκέψης αυτής μπορούμε να την δούμε και από την εβδομαδιαία έκθεση των τοποθετήσεων των επενδυτών που παρουσιάζουμε στο trading academy. Μπορούμε να δούμε ότι κατά τις τελευταίες δύο εβδομάδες (χρονικά διάστημα στο οποίο συζητήθηκε η εφαρμογή του bail in) οι μεγάλοι επενδυτικοί οίκοι και τα hedge funds έχουν αυξήσει τις τοποθετήσεις τους στο ευρώ. Παράλληλα, στο ίδιο διάστημα το ευρώ κινείται ανοδικά έχοντας περάσει σε ανοδική τάση αποτιμώμενη από την δυναμική και κάθε τεχνικό σήμα.

Χρηματιστήρια και FED

Αυτά μέχρι τώρα μπορούμε να πούμε για την αγορά συναλλάγματος και για την μάχη μεταξύ του ευρώ και του δολαρίου. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η περίπτωση των εναλλακτικών επενδυτικών επιλογών. Μετά το χτύπημα των καταθέσεων στην Ευρωζώνη (αποτελούσαν πολύ καλή επενδυτική επιλογή καθώς είχαν υψηλό επιτόκιο), έχουν μείνει μόλις δύο επενδυτικές εναλλακτικές. Τα χρηματιστήρια και ο χρυσός. Τα χρηματιστήρια είναι πλήρως προσαρμοσμένα πάνω στην νομισματική πολιτική των κεντρικών τραπεζών και προ πάντων στην FED. Όσο η FED δεν αποφασίζει να αποσύρει μέρος της ποσοτικής χαλάρωσης ή δεν αυξηθούν οι εκτιμήσεις για κάτι τέτοιο, δεν θα περιμέναμε κάποια σημαντική αλλαγή στην πορεία των χρηματιστηρίων, ενώ κάθε σοβαρή διόρθωση θα μπορούσε να αποτελεί επενδυτική ευκαιρία.

Κάτι παίζεται με τον χρυσό!

Σε συναλλακτικό επίπεδο όμως, για επενδυτές που δεν θέλουν να ακολουθήσουν με ανάληψη ρίσκου (καθώς τα χρηματιστήρια είναι αγορές ρίσκου) είχε μείνει ο χρυσός. Τα ασφαλή καταφύγια ήταν αρκετά παλαιότερα. Αρχικά χτυπήθηκαν τα περιφερειακά ομόλογα της Ευρωζώνης. Στη συνέχεια, οι αποδόσεις των ομολόγων των ΗΠΑ και του πυρήνα της Ευρωζώνης σχεδόν μηδενίστηκαν, μη προσφέροντας απόδοση. Ακολούθησε, το Ελβετικό φράγκο και το Ιαπωνικό γεν φεύγοντας από τις ασφαλείς επιλογές μετά από τις επιθέσεις των Κεντρικών τραπεζών. Ενώ οι επιθέσεις στις τραπεζικές καταθέσεις αποτελούσε το κερασάκι στην τούρτα. Οπότε ο χρυσός έμεινε να είναι το μοναδικό καταφύγιο για το “παρκάρισμα” ρευστότητας. Και δεν εννοούμε κερδοσκόπους επενδυτές. Μιλάμε για τοποθετήσεις αποταμιευτικές. Για τοποθετήσεις ανθρώπων που δεν θέλουν να συμμετάσχουν στον κερδοσκοπικό χορό, αλλά θέλουν να διατηρήσουν τα κεκτημένα τους.

Υπό το (συνωμοσιολογικό) σκεπτικό ότι η κερδοσκοπία διεθνώς δεν θέλει να αφήσει κανέναν ανεπηρέαστο, η επίθεση στο χρυσό είναι η επίθεση στο τελευταίο προπύργιο ασφαλούς καταφυγίου. Αν μπορούμε να δούμε, κατά τον τελευταίο καιρό είχαμε υψηλή κινητικότητα μεταξύ των Κεντρικών Τραπεζών για τον χρυσό σε φυσική μορφή, αρχίζοντας να αποθηκεύουν στα θησαυροφυλάκιά τους το χρυσό ως μέταλλο. Όμως, αν συνυπολογίσουμε την μόχλευση των παραγώγων, υπάρχει πολύ μεγαλύτερος όγκος συναλλαγών από τη συνολική φυσική υπόσταση του μετάλλου. Αν λοιπόν το επενδυτικό ενδιαφέρον αρχίζει να αποχωρεί από τα παράγωγα του χρυσού και εστιάζεται στην φυσική υπόστασή του, τότε μία δυνατή απομόχλευση των παραγώγων, θα μπορούσε να οδηγήσει την αξία του μετάλλου σε πολύ χαμηλά επίπεδα (γιατί όχι και κάτω από τα 1.000$!). Ούτως ή άλλως έχει ήδη χάσει περίπου 500$ από τα υψηλά του και συνεχίζει, γιατί να μην πιστέψω ότι μία φούσκα απομόχλευσης έχει ήδη σκάσει;

Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι σε μία γενικά κακή εβδομάδα για τα εμπορεύματα, το πετρέλαιο έκλεισε με απώλειες 2.32% όταν ο χρυσός βρισκόταν στο -6.21%. Η υποαπόδοση και ο πανικός είναι εμφανής.

Τί κάνουμε τώρα;

Κλείνοντας, αναγνωρίζω δύο βασικά συμπεράσματα, ότι το ευρώ παρέχει μία σημαντική ευκαιρία, αν η οδηγία για τα bail in περάσει, ενώ παράλληλα το δολάριο έχει επιστρέψει σε μία φάση που ακολουθεί θεμελιωδώς την διάθεση για ανάληψη ρίσκου. Οπότε η ανοδική τάση των χρηματιστηρίων των ΗΠΑ με εκμετάλλευση των διορθώσεων για θέσεις αγοράς και η ανοδική τάση που προσπαθεί να διαμορφώσει το ευρώ, θα αποτελέσουν την αιχμή του δόρατος της τακτικής που θα ακολουθήσουμε μέσα από τις αναλύσεις μας τις επόμενες ημέρες ή εβδομάδες.

Επιμέλεια: Φρουζάκης Θεοχάρης